مثل گیسویی که باد آن را پریشان می‌کندهر دلی را روزگاری عشق ویران می‌کندناگهان می‌آید و در سینه می‌لرزد دلمهرچه جز یاد تو را با خاک یکسان می‌کندمژگان عباسلویاد عزیزانمان…

گرچه من دیگر نمی‌بینم گل روی تو را / خاطراتت را در این غم خانه مهمان می‌کنمگوهر یکدانه‌ام ای نازنین بابای من / تا ابد یاد تو را در سینه مهمان می‌کنمیاد…